Powstał Łódzki Zespół Antydyskryminacyjny

W połowie września 2018 r. powstał Łódzki Zespół Antydyskryminacyjny „Chcemy całego życia!” (ŁZA). Na bieżąco reagujemy na przypadki łamania praw osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin na terenie województwa łódzkiego. Identyfikujemy i rozwiązujemy najbardziej palące problemy, z którymi borykają się osoby z niepełnosprawnościami i ich bliscy z Łodzi i okolic.

Tu znajdziesz więcej informacji

Byli z nami na pikniku

„Chcemy całego życia!” Mnie się bardzo to hasło podoba. Uważam, że to jest Wasze bardzo ważne, podstawowe prawo, żeby się domagać, żeby walczyć, żeby upominać się o to pełne życie. O pełnię życia, którą każdy z Was sam sobie definiuje…

— Pani Profesor Ewa Jarosz – Kandydatka na Rzecznika Praw Dziecka 2018-2023. Dziękujemy, że była i jest Pani z nami!

W Gliwicach był również z nami Pan Profesor Sławomir Tkacz, reprezentujący Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Katowicach. Panie Profesorze, bardzo dziękujemy za wsparcie i zapewnienie, że osoby z niepełnosprawnościami i ich rodziny zawsze mogą na Państwa liczyć. Dziękujemy też za ważne słowa o naszych prawach, również w kontekście wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami oraz ostatniej genewskiej sesji Narodów Zjednoczonych. (Było nam bardzo miło gościć czworonożnego Gizmo, którego podobno polubiły nawet płochliwe alpaki i przepiórki 🙂

Zobacz fotorelację z gliwickiego pikniku

Nasze rekomendacje do rozporządzenia o środowiskowych domach samopomocy

Pismem Minister Elżbiety Bojanowskiej z dn. 23 lipca zostaliśmy zaproszeni do przekazania uwag do projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie środowiskowych domów samopomocy. Oto nasze rekomendacje przesłane do MRPiPS 13 sierpnia 2018 r. – wersja skrócona.


 

Łódź, 12 sierpnia 2018 r.

Inicjatywa „Chcemy całego życia!”

 

Współautorzy uwag (w kolejności alfabetycznej):

Monika Cycling

Maryla Ochimowska-Teper

dr Katarzyna Roszewska

Małgorzata Rybicka

Wioleta Umławska

Zbigniew Worony

 

Dziękujemy za:

  • dostrzeżenie bardzo ważnego problemu nisko funkcjonujących osób z niepełnosprawnościami wykluczanych z istniejących placówek wsparcia oraz kwestii codziennej opieki wytchnieniowej dla najbardziej wypalonych rodziców.
  • projektowanie rozwiązań w zakresie możliwości tworzenia małych placówek oraz pokojów wyciszeń w już istniejących placówkach, a także wprowadzenia komunikacji alternatywnej dla osób niewerbalnych i słabo mówiących jako standardu funkcjonowania.

 

Uważamy jednak, że obecny system orzekania nie pozwala na rzetelne wyodrębnienie spośród osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności i wskazaniem o konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji osób szczególnie niesamodzielnych, które wymagają bezwzględnie wsparcia 1:1 przez 24 godziny na dobę. To w interesie takich osób składana była petycja do sejmowej komisji ds. petycji; im też dedykowana jest petycja „Nie zamykajmy dorosłych z niepełnosprawnością w czterech ścianach!” oraz projekty zmian składane na ręce Pani Minister Elżbiety Rafalskiej.

 

Orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności z opisanym wyżej wskazaniem otrzymać mogą obecnie również osoby wymagające stałej, lecz nie całodobowej pomocy lub opieki. Dlatego strona społeczna proponowała, aby skierowaniu do ŚDS-ów typu D i E towarzyszyła ocena funkcjonalna przeprowadzana na podstawie kwestionariusza kwalifikacyjnego, pozwalająca udzielać intensywnego wsparcia osobom najbardziej tego potrzebującym. Oceny takiej powinien dokonać jeden ze specjalistów wymienionych w §7 ust. 1 rozporządzenia, wystawiający zaświadczenie. Ocena funkcjonalna na podstawie kwestionariusza powinna dotyczyć osób kierowanych do wszystkich typów środowiskowych domów samopomocy z wyjątkiem typu A.

 

Wobec tego strona społeczna proponuje, aby projektowana zmiana § 3 brzmiała:

w § 3 ust. 1 w pkt 2 słowa „upośledzonych umysłowo” zastępuje się słowami „z niepełnosprawnością intelektualną”, w pkt 3 dodaje się „lub neurologicznych”, kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:

„4) typ D – dla osób ze spektrum autyzmu z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym, wymagających szczególnego wsparcia określonego na podstawie kwestionariusza kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik do rozporządzenia,

5) typ E – dla osób z niepełnosprawnością sprzężoną wraz z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu co najmniej umiarkowanym z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym, wymagających szczególnego wsparcia określonego na podstawie kwestionariusza kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik do rozporządzenia”.

 

Proponujemy, by zmiana w § 5 brzmiała:

 2) w § 5:

  1. a) w ust. 1 na końcu zdania po wyrazach „ust. 2” dodaje się wyrazy „i 3”,
  2. b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. W domu typu D i E liczba miejsc nie może być mniejsza niż 10. Liczba ta zostanie osiągnięta dla nowoutworzonych domów w okresie nie dłuższym niż 3 lata.”

 

Strona społeczna jest zdania, że powinny powstawać małe placówki także dla osób z niepełnosprawnością sprzężoną. One również często mają problemy sensoryczne oraz wymagają szczególnego wsparcia ze względu na charakter sprzężeń i również nie są przyjmowane do istniejących placówek bądź się w nich nie odnajdują, podobnie jak osoby z autyzmem, i po krótkim czasie są z nich usuwane. Nagromadzenie problemów u osób z zaburzeniami jest tak duże, że wskazane jest rozpoczynanie działalności z mniejszą liczbą uczestników. Placówki potrzebują też czasu na znalezienie i wyszkolenie wykwalifikowanych terapeutów.

 

Ponieważ proponowane w projekcie wsparcie 1:3 jest znacząco niewystarczające, gdy mowa o osobach niesamodzielnych potrzebujących intensywnego całodobowego wsparcia, strona społeczna proponuje następującą zmianę w § 12:

w ust. 1 pkt 2 kropkę zastępuję się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu:

„3) nie więcej niż jednego uczestnika w domu typu D

4) nie więcej niż dwóch uczestników w domu typu E.”

 

Uwzględniając potrzeby osób z niepełnosprawnością sprzężoną, proponujemy w § 18 w pkt 5 lit. c w brzmieniu:

„c) pokój do indywidualnego poradnictwa psychologicznego, socjalnego, pedagogicznego, logopedycznego, pełniący ponadto funkcję pokoju wyciszenia, przy czym w domach, w których uczestnikami są osoby ze spektrum autyzmu i z niepełnosprawnością sprzężoną w liczbie przekraczającej 3 osoby, pokój wyciszeń stanowi odrębne pomieszczenie”.

Środowiskowe domy samopomocy są ostatnim ogniwem dziennego wsparcia systemu opieki społecznej. Nie powinno być możliwości odmowy przyjęcia przez ŚDS w przypadku pozytywnych opinii lekarzy (psychiatry, neurologa, psychologa i lekarza pierwszego kontaktu) oraz wskazania do pobytu w środowiskowym domu samopomocy na podstawie kwestionariusza kwalifikacyjnego. Proponujemy poszerzenie listy specjalistów w rozporządzeniu o psychologa:

W § 7 ust. 1:

zastępuje się słowo „lub” po słowie „psychiatrę” przecinkiem, po słowie „neurologa” dodaje się „lub opinii psychologa”, po słowie „psychicznych” dodaje się „kierowanych do domów typu A lub C oraz zawierającego kwestionariusz kwalifikacyjny dla osób kierowanych do domów typu B, D i E”.

W § 7

ust. 6:

słowo „dokonania” zastępuje się słowem „opracowania”, dalej wykreśla się „oceny możliwości i zaproponowania osobie”, po słowie realizacji dodaje się „i zaproponowanie go uczestnikowi lub jego opiekunowi ”

w ust. 7: wykreśla się „dokonaniu oceny, o której mowa w ust 6, oraz”

Z uwagi na to, iż jednostki samorządu terytorialnego nie są w stanie zapewnić opieki wszystkim wymagającym tego osobom, proponujemy szczególnym (obligatoryjnym) wsparciem otoczyć osoby najbardziej niesamodzielne. W tym celu proponujemy zmianę brzmienia § 7 ust 4:

„4. Każdej osobie ze spektrum autyzmu z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym i osobie z niepełnosprawnością sprzężoną wraz z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu co najmniej umiarkowanym z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym oraz osobie z orzeczoną niepełnosprawnością intelektualną w stopniu co najmniej znacznym, wymagającej szczególnego wsparcia określonego na podstawie kwestionariusza kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik do rozporządzenia, która złoży wniosek o skierowanie do domu na pobyt dzienny zapewnia się miejsce w odpowiednim dla niej domu w pierwszej kolejności. Jeżeli gmina lub powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby nie prowadzą ani nie zlecają prowadzenia domu, wówczas osoba może być skierowana do domu prowadzonego przez inną gminę lub inny powiat, któremu odpowiedni organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o skierowanie do domu powierzył, w drodze porozumienia, realizację zadania publicznego.

Przepis ust. 3 w części dotyczącej przekazania dokumentów stosuje się odpowiednio.”

 

Proponujemy zmianę brzmienia § 7 pkt. 8:

„Skierowanie do domu może zostać przedłużone na czas nieokreślony w przypadku braku możliwości skierowania osoby do warsztatów terapii zajęciowej albo braku możliwości zatrudnienia, w tym w warunkach pracy chronionej na przystosowanym stanowisku pracy”.

 

Ze względu na stygmatyzujący charakter strona społeczna postuluje w treści rozporządzenia określenia „osoba upośledzona umysłowo” i „upośledzenie umysłowe” zamienić na określenia „osoba z niepełnosprawnością intelektualną” i „niepełnosprawność intelektualna”.

 

Jednocześnie strona społeczna podtrzymuje postulaty dotyczące konieczności finansowania specjalistycznego dowozu oraz zwiększenia finansowania na 1 uczestnika w domach typu D i E. Zwiększenie zadań i form wsparcia w projekcie rozporządzenia nie będzie realizowane w praktyce, jeśli ŚDSy nie otrzymają z tego tytułu realnego wsparcia. Możliwość zwiększenia dofinansowania o kwotę 30% dotacji nie rozwiązuje problemu. Wobec tego strona społeczna podtrzymuje propozycje zmian w ustawie o pomocy społecznej:

 

„W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 17 ust. 1 dodaje się pkt 11 w brzmieniu:

„organizowanie bezpłatnego transportu i zapewnienie opieki w czasie przewozu do środowiskowych domów samopomocy, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 grudnia 2010 roku w sprawie środowiskowych domów samopomocy.

 

2) w art. 51c ust. 3 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„dla środowiskowych domów samopomocy typu D i E w wysokości nie niższej niż

700% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1.”

 

Wskazane kryterium stanowi kwotę 4438 zł, zbliżoną do kwoty subwencji oświatowej, ale nawet ta kwota może okazać się niewystarczająca w przypadku wielu nisko funkcjonujących osób z autyzmem w trakcie regresów, osób niewerbalnych, z trudnymi zachowaniami, z epilepsją i innymi neurologicznymi problemami, po długotrwałym pobycie w zakładach psychiatrycznych, niekontrolujących swoich zachowań, nierozpoznających zagrożeń, osób wymagających pomocy innych osób przy wszystkich czynnościach higienicznych, pielęgnacyjnych, odżywianiu.

 

V Śląski Piknik Rodzinny „Chcemy całego życia!”

V Śląski Piknik Rodzinny „Chcemy całego życia!” dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin
pod Honorowym Patronatem Rzecznika Praw Obywatelskich

Gliwice-Czechowice, 8 września 2018 r.

 

8 września w ośrodku wypoczynkowym Czechowice w Gliwicach odbędzie się V Śląski Piknik Rodzinny „Chcemy całego życia!” pod Honorowym Patronatem Rzecznika Praw Obywatelskich. W tegorocznym spotkaniu rodzin osób z niepełnosprawnościami i neurotrudnościami z całej Polski weźmie udział ok. 200 osób, w tym koordynatorzy inicjatywy „Chcemy całego życia!” z różnych miast Polski. Wśród wielu niespodzianek i atrakcji będzie m.in. wspólne czytanie książek podarowanych uczestnikom Pikniku przez zaprzyjaźnione wydawnictwa, alpakoterapia, zajęcia sportowe i rekreacyjne dla dzieci z udziałem piłkarzy ekstraklasy drużyny Piast Gliwice, strażaków, wojska i policji, oraz eksperymenty chemiczne prowadzone przez naukowców z CMPW PAN w Zabrzu. Zwieńczeniem dnia będzie wspólne ognisko wszystkich uczestników Pikniku.

Przez cały czas trwania wydarzenia (sobota, 11:00 – 16:00) do dyspozycji rodziców i opiekunów dostępni będą specjaliści, którzy poprowadzą konsultacje z zakresu prawa oświatowego, polityki socjalnej, orzecznictwa, pedagogiki specjalnej. Bezpłatne konsultacje neurologopedyczne i fizjoterapeutyczne przeprowadzi ośrodek CT Stamina z Gliwic. W punktach konsultacyjnych informacji i porad udzielać będą znani samorzecznicy z przestrzeni autyzmu. Tradycyjnie będzie też działać nasze interwencyjne SOS, prowadzone przez Panią Sylwię Mądrą.

V Śląski Piknik Rodzinny „Chcemy całego życia!” będzie też doskonałą okazją, by w szerokim gronie osób z niepełnosprawnościami i ich bliskich porozmawiać o sprawach ważnych dla środowiska, dzielić się doświadczeniami i kreślić plany na przyszłość.

 

Podjęliśmy interwencję

Podjęliśmy interwencję w bulwersującej sprawie Pani Barbary z Przemyśla oraz wszystkich rodziców i opiekunów samotnie wychowujących dzieci z niepełnosprawnością, którzy ryzykują zdrowie i życie, kiedy ich najbliższym odmawia się wsparcia na czas ich pobytu w szpitalu.

Napisaliśmy do Ministra Zdrowia, Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Pacjenta i Prezesa NFZ. Planujemy kolejne kroki.

Poniżej publikujemy treść jednego z naszych pism w tej sprawie:

 
Szanowny Pan Andrzej Jacyna
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia

Szanowny Panie Prezesie,

w imieniu Pani Barbary D., mamy Macieja z autyzmem, oraz inicjatywy obywatelskiej „Chcemy całego życia!”, zrzeszającej osoby z niepełnosprawnościami, ich rodziny, terapeutów i przyjaciół, pragniemy zwrócić Pana uwagę na dramatyczną sytuację samotnych rodziców i opiekunów zależnych osób z niepełnosprawnością w sytuacji nagłego pogorszenia się ich stanu zdrowia i konieczności natychmiastowej hospitalizacji. Prosimy też o udzielenie informacji na temat procedur, jakie powinny być zastosowane w opisanym tu przypadku i w podobnych sytuacjach.

Relacjonowane poniżej przez Panią D. zdarzenie miało miejsce 12 sierpnia br. w Przemyślu. Szpital, który nie zapewnił opieki jej synowi i w którym zmuszona była czekać na hospitalizację to Wojewódzki Szpital im. Św. Ojca Pio w Przemyślu przy ul. Monte Cassino 18.

Pani Barbara pisze:

„W niedzielę dostałam jakieś drgawki, zawroty głowy, drętwienie kończyn. Wezwałam pogotowie ratunkowe. Po przybyciu ratowników okazało się, że mam ciśnienie 230/120, groził mi wylew albo udar. Panowie ratownicy chcieli mnie wziąć od razu do szpitala na SOR, ale co z Maćkiem? Powiedziałam, że muszą mnie zabrać razem z synem, bo przecież nie mogę zostawić go samego, a tak od razu nie przychodzi mi nic do głowy. Ratownicy odmówili, musiałam podpisać zgodę, że odmawiam przewiezienia mnie do szpitala. Pojechałam więc taksówką razem z synem. Czekałam w poczekalni chyba 2 godziny (uprzedzono mnie, że ok 6 godzin) bo pierwszeństwo mieli pacjenci przywiezieni karetką. Czułam, że ciśnienie mi rośnie, miałam wrażenie, że tracę władzę w nogach i rękach. Maciek się denerwuje i krzyczy, naciąga mnie, szarpie się ze mną na korytarzu, bo tez się boi. Weszłam do boksu dla lekarzy, zażądałam natychmiastowego przyjęcia, gdyż widziałam jak przyjmowano ludzi z poczekalni z wyższymi numerami. W bezczelny sposób kazano opuścić mi gabinet, strasząc policją. Przypomniałam, że jestem z synem, który ma znaczny stopień niepełnosprawności. Odpowiedziano, że syn nie jest pacjentem tylko osoba towarzyszącą. Kiedy zostałam w końcu przyjęta Maciek uspokoił się, ja leżałam pod kroplówką a on spokojnie siedział w kącie boksu i malował swoje antystresowe malowanki. Ilu z nas samotnych rodziców jest w takiej sytuacji?”

Zwracamy się z prośbą o udzielenie nam informacji na temat procedur dotyczących zapewnienia opieki nad zależną osobą z niepełnosprawnością od momentu wezwania karetki pogotowia do czasu przyjęcia do szpitala samotnego rodzica lub opiekuna i jego hospitalizacji. Prosimy też o wskazanie rozwiązań systemowych, gwarantujących wsparcie i należytą opiekę zależnej osobie z niepełnosprawnością, której jedyny rodzic lub opiekun nagle znajdzie się w trudnej sytuacji zdrowotnej. Podobne zapytania skierowaliśmy m.in. do Ministra Zdrowia oraz Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.

Z wyrazami szacunku

Członkowie inicjatywy „Chcemy całego życia!”: Katarzyna Bekasiak, Bożena Chrostowska, Anna Duniewicz, Agnieszka Frankowska, Aneta Furmaniak, Łukasz Garczewski, Anna Janiak, Marek Jedliński, Iwona Kapturzak, Marlena Kompowska, Adam Kompowski, Olgierd Kosiba, Agnieszka Kossowska, Jadwiga Król, Paweł Kubicki, Agnieszka Kuligowska-Jaworek, Małgorzata Leśnik, Joanna Ławicka, Sylwia Mądra, Weronika Miksza, Anna J. Nowak, Izabela Piotrowska, Mariusz Podedworny, Dorota Próchniewicz, Aneta Stańczyk, Agnieszka Warszawa, Małgorzata Wokacz-Zaborowska, Zbigniew Worony, Grzegorz Zalewski i inni.

Nagranie: panel 3, Co nas boli, co nas wkurza, co napawa lękiem?

Nagranie trzeciego panelu: „Co nas boli, co nas wkurza, co napawa lękiem? O systemie wsparcia i przyszłości dorosłych z niepełnosprawnościami”. (X ogólnopolski Kongres Kobiet w Łodzi, 16 czerwca 2018)

Wersja do pobrania w pliku mp3

Rozmawiają: Monika Cycling, Iwona Hartwich, Teresa Kamińska, Jadwiga Król, Monika Lewandowska, Dorota Próchniewicz i Marzena Stanewicz.
Prowadzenie Katarzyna Bekasiak i Łukasz Garczewski.

(Ze względu na złe warunki akustyczne w sali jakość dźwięku jest słaba. Przepraszamy!)

Nagranie: panel 2, Osoby z niepełnosprawnościami o pokonywaniu barier i samostanowieniu

Nagranie drugiego panelu: „Chcemy całego życia! Osoby z niepełnosprawnościami o pokonywaniu barier i samostanowieniu”. (X ogólnopolski Kongres Kobiet w Łodzi, 16 czerwca 2018)

Wersja do pobrania w pliku mp3

Rozmawiają: Magda Bielak-Kościńska, Agnieszka Filipkowska, Jan Gawroński, Jakub Hartwich, Hanna Pasterny i Katarzyna Żeglicka.
Prowadzenie Agnieszka Warszawa i Grzegorz Zalewski.

(Ze względu na złe warunki akustyczne w sali jakość dźwięku jest słaba. Przepraszamy!)

Nagranie: otwarcie centrum i panel 1, Edukacja włączająca naszych marzeń

Nagranie audio otwarcia centrum „Chcemy całego życia!” i pierwszego panelu: „Edukacja włączająca naszych marzeń”. (X ogólnopolski Kongres Kobiet w Łodzi, 16 czerwca 2018)

Otwarcie centrum: Jan Gawroński, opiekunka centrum Anna Duniewicz, Iwona Hartwich i Jakub Hartwich:

Wersja do pobrania w pliku mp3

Panel:

Wersja do pobrania w pliku mp3

Rozmawiają: Magdalena Charbicka, Agnieszka Kossowska, Paweł Kubicki, Monika Mamulska, Sylwia Mądra i Małgorzata Wokacz-Zaborowska.
Prowadzenie Aneta Stańczyk i Izabela Piotrowska.

 

(Ze względu na złe warunki akustyczne w sali jakość dźwięku jest słaba. Przepraszamy!)

Jan Gawroński i Ania Duniewicz: zapraszamy na centrum „Chcemy całego życia!”

Już w najbliższą sobotę i niedzielę, 16 i 17 czerwca, czekamy na Was w centrum „Chcemy całego życia!” dla osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin na X ogólnopolskim Kongresie Kobiet w Łodzi. Zapraszają Jan Gawroński, człowiek o milionie zalet, i opiekunka centrum Ania Duniewicz. Bądźcie z nami!

Program: https://chcemycalegozycia.pl/program-centrum-x-kk/
Udział bezpłatny. Rejestracja na stronie kongreskobiet.pl

PROGRAM Centrum Chcemy całego życia! na X Kongresie Kobiet

Program do pobrania w formacie PDF: kliknij tutaj

Chcemy całego życia!
dla osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin

X ogólnopolski Kongres Kobiet w Łodzi
16-17 czerwca 2018 r.
Hala Expo-Łódź
Al. Politechniki 4

 

SOBOTA, 16 czerwca
sala 8
14:30-14:40
OTWARCIE
„Chcemy całego życia!” wobec protestów osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin
Anna Duniewicz, Iwona Hartwich, Jakub Hartwich
14:40-15:40

PANEL 1

Edukacja włączająca naszych marzeń

prowadzenie: Aneta Stańczyk, Izabela Piotrowska

udział biorą: Magdalena Charbicka, Agnieszka Kossowska, Paweł Kubicki, Monika Mamulska, Sylwia Mądra, Małgorzata Wokacz-Zaborowska

15:55-16:55

PANEL 2

„Chcemy całego życia!” Osoby z niepełnosprawnościami o pokonywaniu barier i samostanowieniu

prowadzenie: Agnieszka Warszawa, Grzegorz Zalewski

udział biorą: Magda Bielak – Kościńska, Agnieszka Filipkowska, Jan Gawroński, Jakub Hartwich, Hanna Pasterny, Katarzyna Żeglicka

17:10-17:25

RAPORT

Systemowo podzielone, systemowo wykluczane. Krótki raport o sytuacji opiekunek i osób z niepełnosprawnościami

Rafał Bakalarczyk

17:25-18:35

PANEL 3

Co nas boli, co nas wkurza, co napawa lękiem? O systemie wsparcia i przyszłości dorosłych z niepełnosprawnościami

prowadzenie: Katarzyna Bekasiak, Łukasz Garczewski

udział biorą: Monika Cycling, Iwona Hartwich, Teresa Kamińska, Jadwiga Król, Monika Lewandowska, Dorota Próchniewicz, Marzena Stanewicz

18:50-19:40

STAND-UP

Aleksandra Petrus:
„Głowa wielka, a rozumu mało”Tomasz Biskup:
„Biskup wśród Kobiet”Dozwolone od lat 18 🙂
NIEDZIELA, 17 czerwca
sala C
9:00-10:00

WARSZTAT 1

Niepełnoprawna seksualność? O seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną i spektrum autyzmu

prowadzenie:
Izabela Fornalik

10:15-11.15

WARSZTAT 2

W poszukiwaniu bezpieczeństwa i granic. Stop przemocy wobec kobiet z niepełnosprawnościami!

prowadzenie:
Joanna Ławicka

11:30-12:30

WARSZTAT 3

Aktywne, silne, niezależne. Jak mądrze wspierać osoby z niepełnosprawnościami

prowadzenie:
Anna Janiak

Przez CAŁY CZAS trwania Kongresu:
Stoisko „Chcemy całego życia!” w Strefie NGO
poziom 2

Magdalena Charbicka, Monika Cycling, Agnieszka Filipkowska, Iwona Hartwich, Jakub Hartwich, Kinga Jackl, Anna Janiak, Iwona Kapturzak, Aleksandra Marzyńska, Sylwia Mądra, Mariusz Podedworny, Aneta Rzepka, Marzena Stanewicz, Agnieszka Warszawa, Katarzyna Żeglicka.

Wystawy

— wystawa rysunków Oli Leśnik, niemówiącej piętnastolatki z autyzmem, która komunikuje się poprzez sztukę

— wystawa fotografii Michała Awina pt. „Chcemy całego życia!”

— wystawa fotografii przyrody Maćka Furmaniaka, piętnastolatka ze spektrum autyzmu

Patronat Honorowy:

Logo Rzecznika Praw Obywatelskich